فراخوان فوری برای گفتگوهای فراگیر و متمرکز بر حقوق بشر در مورد آینده افغانستان

ما امضا کنندگان ذیل، از سازمان ملل متحد می خواهیم که مهم ترین و اساسی ترین مسائلی را که افغانستان با آن مواجه است، مانند حفاظت از حقوق بشر، بخصوص حقوق زنان، احیای حقوق شهروندی و ایجاد یک دولت باثبات و همه شمول، در اولویت قرار دهد. این موضوعات باید در تمام جلسات، گفتگو ها و تصامیم مربوط به آینده کشور در اولویت قرار داده شود. نشست آینده سازمان ملل متحد که قرار است بتاریخ 30 جون – 1 جولای  2024در دوحه -قطر، تدویر گردد، در این نشست که سومین جلسه “پروسه دوحه” است، طالبان نیز شرکت خواهند کرد. با این حال، ما عمیقاً نگران هستیم که آجندای جلسه مذکور به این مسائل مهم توجه نمی کند

عدم شمولیت و نمایندگی

حذف نمایندگان جامعه مدنی و فعالان حقوق زن، با توجه به وضعیت وخیم حاکم، یک اشتباه بزرگ است. در حال حاضر، 80 فیصد از دختران و زنان جوان افغان که در سن تعلیم قرار دارند (بالغ بر 2.5 میلیون نفر) به دلیل ممنوعیت طالبان از رفتن به مکتب باز مانده‌اند. این محرومیت نه تنها مانع فرصت‌های تحصیلی آنها می شود، بلکه منجر به ناراحتی عمیق روانی و احساس ناامیدی فراگیر زنان افغان می شود. شمولیت این نمایندگان برای رسیدگی به این موضوع و تضمین آینده روشن تر برای زنان افغان بسیار مهم است

مشروعیت

مشارکت کامل، برابر، مؤثر و مصئون زنان ، جامعه مدنی و مدافعان حقوق بشر برای مشروعیت این گفتگو ها ضروری است

شفافیت و حسابدهی

شرکت کنندگان در مذاکرات دوحه و همه بحث های آینده باید در مورد آجندا صادق و پاسخگو باشند و از مشارکت معنی دار زنان و نمایندگان جامعه مدنی افغانستان اطمینان حاصل کنند. جامعه جهانی و تمویل کنندگان در مورد نتایج این گفتگوها در قبال مردم افغانستان بخصوص زنان و دختران مسئولیت دارند. این بحث ها نباید تنها به منافع نظامی و جغرافیایی (جیوپولیتیک) بپردازد. ما خواهان شفافیت و حسابدهی برای جلب اعتماد به پروسه (دوحه) و نتایج آن هستیم

خطر شکست

نشست های دوحه و هر نوع نشست مشابه در آینده، در صورت عدم رسیدگی کافی به وضعیت حقوق بشر افغانستان و عدم تعامل با مدافعان حقوق زنان افغان، در معرض شکست قرار دارند. صدای کسانیکه مستقیماً تحت تأثیر قرار می گیرند باید شنیده شود و در هر بحث که در مورد آینده کشور است مدنظر گرفته شود. در غیر ان عواقب چنین شکست وخیم خواهد بود. و به تداوم بحران حقوق بشری کنونی و به حاشیه راندن بیشتر زنان افغان و جامعه مدنی منجر خواهد شد

خودمختاری افغان ها

زمان آن فرا رسیده است که افغان ها حق تعیین سرنوشت خود را مطرح نموده و تصمیم در مورد سرنوشت خود را در دست بگیرند. سازمان ملل و سایر کشور ها بیشتر بر اساس منافع خودشان عمل می کنند. افغان ها باید از حق تعیین سرنوشت خود دفاع کنند و اجازه ندهند که طرف های خارجی آینده شان را دیکته نمایند. این فقط یک تقاضا نیست، بلکه یک فراخوان برای توانمندسازی و کنترول بر زندگی و آینده خود افغانها است

فراخوان اقدام برای افغان های مقیم در خارج

ما از افغان های که در خارج از کشور بسر میبرند و اغلب دارای دیدگاه های بی نظیر بوده و به عرصه های بین المللی دسترسی دارند، می خواهیم که به طور دسته جمعی اقدام نمایند و برای جهان روشن سازند که آنها خواهان صلح و دولتی هستند که از حقوق بشر، بویژه حقوق زنان حمایت نماید. سازمان ملل باید از شمولیت نمایندگان جامعه مدنی و زنان که نیازمندی ها و آرزو های مردم افغانستان را در تمام مباحث انعکاس می دهند، اطمینان حاصل نماید. مشارکت فعال جامعه افغان ها در خارج از کشور می تواند این صداها را به طور قابل توجهی تقویت کند و به یک روند صلح بیشتر همه شمول و موثر کمک نماید

پیگیری اقدامات 

تعهدات انجام شده در مذاکرات قبلی دوحه، بشمول حمایت از حقوق بشر و مشارکت زنان در روند های تصمیم گیری، تا هنوز عملی نگردیده اند. ما خواهان ایجاد یک میکانیزم پیگیری مشترک و شفاف در جامعه بین المللی در رابطه با تعهدات آن و اقدامات طالبان هستیم. این میکانیزم باید تضمین کند که همه طرف ها در قبال تعهدات خود پاسخگو باشند و حقوق و نیاز های زنان و جامعه مدنی افغانستان نادیده گرفته نشود

توضیح بیشتر وضعیت

در سال 2023، وضعیت حقوق بشر در افغانستان 2023 همچنان بدتر شد، زیرا طالبان نقض وسیع حقوق بشر، بخصوص نقض حقوق زنان و دختران را مرتکب شدند. همچنین، افغانستان یگانه کشوری بود که زنان و دختران نمی توانستند به تحصیلات متوسطه و عالی دسترسی داشته باشند و از استخدام در اکثر سازمان های غیر دولتی محلی (به جز در بخش های صحی، تغذیه و آموزش ابتدایی) منع شده بودند. زنان همچنان با موانع قابل توجهی در آزادی گشت و گذار و آزادی بیان مواجه بودند. دیده بان حقوق بشر به این نتیجه رسیده است که الگوی سوء رفتار با زنان و دختران در افغانستان به جنایت علیه بشریت آزار و اذیت جنسیتی می انجامد (دیده بان حقوق بشر). طالبان رسانه های محلی و آزادی بیان را بیشتر سرکوب کردند و بازداشت های خودسرانه روزنامه نگاران، مدافعان حقوق بشر و فعالان جامعه مدنی از جمله زنان معترض را افزایش دادند. طالبان اعضای نیروهای امنیتی دولت قبلی را بازداشت و اعدام کردند. در 22 اگست 2023، سازمان ملل گزارش داد که از اگست 2021 به اینسو، حداقل 800 مورد قتل غیرقانونی، دستگیری و بازداشت خودسرانه، بیش از 144 مورد شکنجه و رفتار ظالمانه، 218 مورد مرگ غیرقانونی و 14 ناپدید شدن اجباری مأمورین و پرسونل امنیتی دولت قبلی توسط نیروهای طالبان انجام شده است. [هیئت معاونت سازمان ملل برای افغانستان].

طبق ګزارش برنامه های بشردوستانه، در سال 2023 بیش از 28 میلیون نفر (تقریباً دو ثلث جمعیت افغانستان) به کمک های بشردوستانه نیاز داشتند، از آنجمله 14.7 میلیون نفر برای بقای اولیه به این کمک ها نیاز داشتند، که آن را به یکی از بدترین بحران های بشری در جهان تبدیل می کند. سازمان ملل گزارش داد که تا اواسط سال 2023، 4 میلیون افغان از جمله 3.2 میلیون طفل زیر سن پنج سال دچار سوء تغذی حاد بودند. دلایل اصلی بحران بشری عبارت بودند از

از دست دادن بیشتر کمک های خارجی بعد از اگست 2021

کمبود کمک های بشردوستانه در سال 2023

خشکسالی طولانی مدت که توسط تغییرات اقلیمی تشدید یافته است

اعلان ممنوعیت کار زنان در نهاد های داخلی و غیردولتی در 24 دسمبر 2022 و استعفای اجباری همه نهاد های به رهبری زنان بشمول اعضای اناث هیئت مدیره آنها، به استثنای بخش های صحی، تغذیه و آموزش، بسیاری از زنان را از امرار معاش محروم نموده است. این ممنوعیت با دشوار تر کردن کمک رسانی به زنان و دختران و ارزیابی و نظارت بر نیازهای بشری زنان و دخترانی که عموماً برای دسترسی به غذا و غیره کمک های بشری با مشکل مواجه هستند، بحران بشری را وخیم ساخته است [رویترز]

قانون جزای افغانستان اعمال همجنس گرایان را جرم جنایی می داند و طالبان نیز حمایت دولت قبلی از جرم شناسی روابط همجنس گرایان را تکرار نموده است، و برخی از رهبران طالبان متعهد شده اند که همجنس گرایان زن، همجنسگرایان مرد، دوجنسگرایان و دگرباشان جنسی (LGBT) را مجازات نمایند، که در نتیجه بسیاری از این افراد بطور مخفی زندگی می کنند [رویترز]

خواسته های ما

ما از مجمع عمومی و شورای امنیت سازمان ملل می خواهیم تا مهم ترین و بنیادی ترین مسائلی را که امروز افغانستان با آن مواجه است، بشمول دسترسی به حقوق اساسی بشر، شهروندی، در اولویت قرار دهند. هر گونه بحث در مورد آینده افغانستان باید شامل نمایندگان از فعالان حقوق زن، جامعه مدنی، اقلیت های قومی و مذهبی و دیگر گروه های منزوی شده باشد

افغان ها باید در مورد افغانستان تصمیم بگیرند. سازمان ملل باید گفتگو های افغانی را تسهیل کند تا افغان ها (زن و مرد) بتوانند راه حل های خود را بدون تحمیل تصامیم طراحی نمایند. همچنین در هر جلسه و گفتگو باید شهروندی، حقوق زنان و حقوق بشر بدون مصالحه در اولویت قرار داده شود. در صورت امکان، نسل جدید و جوان تر بخصوص کسانیکه سابقه جرمی ندارند، باید سهیم گردند

بیایید این صداها را تقویت کنیم تا آینده ای را مطالبه نماییم که در آن حقوق بشر و عدالت برای همه افغان ها حاکم باشد. برای حمایت از این آینده، این درخواست را امضا کنید

حمایت از سازمان ها و افراد

ما از حمایت سازمان ها و افراد مختلف که در کنار مردم افغانستان ایستاده اند، سپاسگزار هستیم. تعهد آنها به عدالت، برابری و حقوق بشر باعث پیشرفت این موضوع می شود. فهرست حامیان محترم ما در ذیل ارایه شده است:

یما ف مجددی، دانشگاه آکسفورد

 نگینه یاری، فعال جامعه مدنی، آموزش و صلح

انجمن اجتماعی زنان دارای معلولیت

جنبش زنان پنجره امید

ابتکار مرکز زنان افغان

از سازمان ها و افراد بیشتری دعوت می کنیم تا در این تلاش مهم برای تضمین آینده عادلانه و منصفانه افغانستان به ما بپیوندند. با هم می توانیم تغییری ایجاد کنیم و اطمینان حاصل نماییم که صدای مردم افغانستان در تمام گفتگو ها و تصامیم بین المللی شنیده شده و مورد احترام قرار می گیرد